aboutaleb

Door: Peter Pappenheim

Jeneid/Aboutaleb. Folkerd Jentsma, NRC 10/5.

Incasseren, ja. Vergeven en vergeten, nooit.

Het is totaal ongeloofwaardig dat een man met het aanzien en de intelligentie van Jneid zijn tijd en energie zal verspillen aan een belediging van een hem onwelgevallig individu. Zijn geschrift heeft dan ook een heel ander doel: het stevig in de zadel zetten van het salafisme als de echte vertegenwoordiger van de Islam, en wellicht met hemzelf als diens leider. In een democratie kan religie geen aanspraak maakt op prioriteit boven andere zaken. Dat doet het salafisme wel en is  daarom incompatibel met democratie. Jeneid maakt  geen geheim van zijn doel, een salafistisch Nederland en kan zich dat ook permitteren, zolang hij maar binnen de grenzen blijft van onze wet, zie de aanval op de democraat en islamiet Aboutaleb.

Hoe zijn wij in dit moeras geraakt? Door onze democratie te reduceren tot een rechtsstaat. Deze bepaald hoe wij ons moeten gedragen binnen onze democratie, maar voorziet niet in het geval dat deze democratie zelf ter discussie wordt gesteld. De rechtvaardiging voor deze wetten is slechts dat wij ze nodig hebben gevonden, en dat wij ze ook – mits een meerderheid dat wil – kunnen veranderen. De enige basis voor hun rechtvaardiging kan de aard zijn van de maatschappij waarin wij willen leven: een echte democratische gemeenschap. Dat is ‘de’ wil van het volk, de enige wil van alle democraten, en dat is meer dan een rechtsstaat. Wat alle democraten willen is leven in een veilige en zo mogelijk welvarende gemeenschap die de gelijkheid voor de wet, wijlen Glastra van Loon’s “subjectieve gelijkwaardigheid” van alle burgers, waarborgt. Wetten en procedures zijn slechts middelen daartoe. Salafisten passen niet in deze gemeenschap en ze willen dat ook niet. Wij moeten hun dat duidelijk maken en ze helpen om te verhuizen naar een land waar zij welkom zullen zijn.

Peter Pappenheim

Want onze wetten zijn gemaakt voor een volk dat voor democratie heeft gekozen. Onze wetten dwingen ons om een groep te tolereren die ook na eigen zeggen erop uit is om onze democratie ondergeschikt te maken aan een salafitische theocratie.

geen wapen te vinden terwijl recht en wet geen doel zijn op zich, maar middelen om een maatschappij, elke maatschappij, te organiseren: een koningrijk, een democratie of een salafistische theorcratie. Incasseren is de erkenning van de zwakheid van onze democratie tegenover een vijand die erop uit is om ze te vernietigen. Een sterke, weerbare en adequaat georganiseerde democratie is meer dan een rechtstaat, zij is een echte gemeenschap, aldus de titel van een werkje geboren uit de angst voor de teloorgang van onze democratie.

Salafisme hoort niet thuis in een democratische gemeenschap, maar een keer bodem onder zijn voeten gevonden zal het volop profiteren van onze huidige chaos ogenschijnlijke corruptie als  …. alternatief en samen met de druk van zowel salafisten als enkele andere islamieten op gezinnen om veel kinderen te baren tot dat zij de voor hun doel vereiste meerderheid hebben bereikt.

en